Zagrożenia źle leczonej prostaty

Przewlekłe leczenie farmakologiczne mężczyzn z nasiloną przeszkodą podpęcherzową nie tylko jej nie znosi, ale przyczynia się do utrwalenia, a nawet spotęgowania, niekorzystnych następstw choroby, np. w strukturze i funkcji mięśnia wypieracza pęcherza moczowego.
Leczenie chirurgiczne obarczone jest, podobnie jak i w innych typach leczenia zabiegowego, pewnym prawdopodobieństwem powikłań, związanych z operacją.
Niezbędne elementy minimalizujące zagrożenia
Prawidłowe rozpoznanie, właściwy wybór sposobu leczenia i sprawne wykonanie zabiegu zmniejszają ryzyko powikłań do akceptowalnego minimum. Chorzy powinni być zawsze dokładnie poinformowani o stanie choroby, proponowanym leczeniu i możliwości wystąpienia efektów niepożądanych czy niepowodzenia w leczeniu. Powinni współuczestniczyć w podejmowaniu decyzji terapeutycznej i akceptować ewentualne niepełne powodzenie zastosowanej metody. Zrozumienie i współpraca lekarza z pacjentem stwarza największą szansę sukcesu terapeutycznego.
Przerost gruczołu krokowego powoduje zaburzenia w oddawaniu moczu. Gdy przedłuża się czas oddawania moczu, słabnie zdolność pęcherza do wypierania moczu, wskutek czego nie opróżnia się on całkowicie. Zaleganie moczu sprzyja m.in. zakażeniom dróg moczowych i powstawaniu kamicy moczowej, co może prowadzić do całkowitego zatrzymania moczu, zaniku miąższu nerkowego oraz niewydolności nerek. To ostatnie oznacza powolne samozatruwanie się organizmu. Tak zaawansowany proces wymaga leczenia Cystone
Przerost prostaty doprowadza bardzo często do zapalenia stercza. Źle leczone zapalenie stercza powoduje frustrację pacjenta i poczucie, że choroba jest nieuleczalna. Wynika to jednak z faktu, że zapalenie gruczołu krokowego ma częstokroć kilka jednoczesnych przyczyn składających się na tzw. zespół chorobowy. Wszystkie te przyczyny trudno jest zidentyfikować i jak już wiemy - niektóre z nich nie zawsze jest łatwo leczyć.
Komentarze
Prześlij komentarz